Mięśnie wykorzystują głównie cukry jako źródło energii podczas krótkich ćwiczeń o wysokiej intensywności. Glikogen mięśniowy jest przekształcany w kwas mlekowy, który następnie zamienia się w mleczan i protony (H+). Protoni te powodują zakwaszenie, szczególnie w mięśniach. Jest to jedna z głównych przyczyn wyczerpania podczas krótkiego ćwiczenia o wysokiej intensywności (od 30 sekund do 5 minut). Organizm dysponuje jednak własnym mechanizmem ochronnym w postaci „buforów”. Im większy jest zapas tych buforów w organizmie, czyli „zdolność buforowa”, tym więcej kwasu mlekowego może zostać wytworzone podczas ćwiczeń bez zakwaszenia. W rzeczywistości zakwaszenie występuje dopiero wtedy, gdy tempo produkcji protonów przekracza zdolność buforową. Powstające protony nie są już buforowane, a kwasowość mięśni i krwi wzrasta. Może to powodować nawet nudności. Zdolność buforowa organizmu można zwiększyć poprzez aktywność fizyczną, a prawdopodobnie także trening wysokościowy. Inną popularną strategią mającą na celu zwiększenie zdolności buforowej krwi i lepszą ochronę organizmu przed zakwaszeniem jest jednak przyjmowanie dodatkowego wodorowęglanu sodu w celu wsparcia „wysiłku anaerobowego”.
Wodorowęglan sodu jest solą zasadową (czyli środkiem zobojętniającym kwasy), która przyjmowana w dużych dawkach zwiększa stężenie wodorowęglanów (HCO3-) w organizmie. Dzięki temu krew staje się bardziej zasadowa i mniej kwaśna. Pobudza to również transport mleczanu z komórek mięśniowych. Liczne badania naukowe pokazują, że doustne przyjmowanie dużych dawek wodorowęglanu sodu może poprawiać wyniki podczas krótkich, intensywnych ćwiczeń trwających od 30 sekund do 5 minut. Dotyczy to w szczególności pływania wyczynowego, sprintów i biegów średniodystansowych w lekkoatletyce, kolarstwa torowego na czas, a także wioślarstwa lub kajakarstwa. Dotyczy to również krótkich wysiłków o wysokiej intensywności w sportach wytrzymałościowych. Ponadto wykazano, że doustne przyjmowanie wodorowęglanu sodu po krótkim i intensywnym wysiłku przyspiesza przywracanie równowagi kwasowo-zasadowej w organizmie. To z kolei może poprawić wyniki podczas kolejnego wysiłku o wysokiej intensywności. Dotyczy to na przykład kolejnych walk podczas dnia zawodów w judo, kolejnych rund w boksie lub poszczególnych konkurencji omnium na torze.
Klasyczny protokół stosowania zakłada przyjęcie od 0,3 do 0,4 grama wodorowęglanu sodu na kg masy ciała w ciągu 1–2 ostatnich godzin przed krótkim wysiłkiem o wysokiej intensywności. Odpowiada to dawce od 18 do 32 gramów dla osób ważących od 60 do 80 kg. Procedura ta często powoduje jednak silne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, w tym biegunkę, związane z nadmiernym spożyciem soli (sodu). Najnowsze badania pokazują jednak, że dolegliwości te można ograniczyć, rozkładając przyjmowanie wodorowęglanu sodu na dłuższy okres przed ćwiczeniami.
Zalecenia dotyczące stosowania:
Dążyć do całkowitego spożycia od 0,3 do 0,4 grama WODOROWĘGLANU SODU 6d na kilogram masy ciała. Odpowiada to od 16 (0,3 g/kg, osoba o masie 60 kg) do 28 (0,4 g/kg, osoba o masie 80 kg) kapsułek, przyjętych od 2 do 8 godzin przed rozpoczęciem wysiłku. Jeśli nie występują u Ciebie problemy żołądkowo-jelitowe lub są one niewielkie, możesz zastosować klasyczny protokół ładowania.
Przyjmij wszystkie kapsułki w ciągu 90–120 minut przed rozpoczęciem zawodów. Jeśli jesteś podatny(-a) na dolegliwości żołądkowo-jelitowe, przyjmuj kapsułki stopniowo przez okres od 6 do 8 godzin. Większość kapsułek przyjmuj z jednym lub kilkoma posiłkami (5–10 kapsułek), a mniejsze dawki (2–3 kapsułki) między posiłkami, ewentualnie z małą przekąską.
Bardzo wysokie stężenie sodu w produkcie 6d WODOROWĘGLAN SODU znacznie zwiększa ryzyko wystąpienia dolegliwości żołądkowo-jelitowych. Aby zmniejszyć to ryzyko, zdecydowanie zaleca się przyjmowanie kapsułek z odpowiednią ilością wody. Należy pamiętać, że przyjmowanie dużych ilości sodu i wody może zwiększyć masę ciała, co z kolei może negatywnie wpłynąć na wyniki.
Składniki w jednej kapsułce:
1125 mg wodorowęglanu sodu; (składnik kapsułki: hydroksypropylometyloceluloza).
