Nutri-Bay-ambassadeurs @ XTERRA MAUI 2017 - Wedstrijdverslagen en foto's van Amandine Witzmann

Terugblik op de wereldkampioenschappen Xterra op Hawaï.
Een storm midden in de week had het terrein enkele dagen voor de wedstrijd heerlijk modderig gemaakt, maar gelukkig liet de zon zich snel weer zien.
Dag J: de stress neemt toe terwijl ik mijn spullen neerleg in het wisselpark, dat in de tuinen van het Ritz ligt. Samen met de moeflonvrienden dalen we af naar het strand van de start. We lachen allemaal, maar mijn hartslag begint al flink op te lopen.
De oceaan is kalm, eindelijk een stuk kalmer dan vorig jaar. Na een klein ritueel voor de zegen gaat iedereen in een rij staan voor de grote blauwe zee.
9u00: Eerste kanonschot: de profs zijn vertrokken! We zullen geduld moeten hebben, want wij vertrekken als laatste, in de vijfde golf, met alleen vrouwen.
9u20: Daar gaan we! Ik zet me in beweging, spring de golven in en duik onder de eerste door om niet op het strand te worden meegesleurd. Het lukt! De eerste heen-en-terug gaat goed, het gevoel is goed en er zijn veel mensen om me heen: een goed teken!
Ik kom op Australische wijze uit het water en duik voor de laatste lus opnieuw onder. Met iets minder enthousiasme ga ik door de golfbarrière en zet ik mijn crawl voort. Tot mijn verbazing haal ik zelfs enkele mensen in. De terugkeerboog is in zicht en komt snel dichterbij! Ik kan mijn ogen niet geloven wanneer ik mijn zwemtijd van 32 minuten zie: een record voor mij, en dan nog met golven erbij! De aanmoedigingen van het publiek dragen me naar de top van het park om mijn fiets op te halen.
Ik begin enthousiast aan de eerste singletracks van de golfbaan: alles is droog!! Ik zet mijn inhaalrace in, wat een plezier om flink door te kunnen rijden. In het middelste deel brandt de zon en zijn de beklimmingen moordend! Ik verspil er wat energie en mijn bidon begint gevaarlijk leeg te raken. Ik haal een moeflonvrouw in en we leggen enkele kilometers samen af; dat geeft ons een flinke boost! Mijn keel is kurkdroog en gelukkig kan ik een bidon bemachtigen om mijn energievoorraad weer aan te vullen. We beginnen aan de eerste haarspeldbochten van het laatste deel van het mountainbikeparcours en ik wurm me ertussen om nog enkele plaatsen op te schuiven. De laatste kilometers zijn speels, met wortels, stenen en haarspeldbochten. Ik heb een grote glimlach op mijn gezicht!
Terug naar het wisselpark, geen krampen, maar nu wordt alles beslist. Een kleine appelmoesknijpzak en ik ben vertrokken! Ik drink regelmatig, want de hitte valt me echt zwaar. Het hele eerste deel gaat bergop, met steile klimmetjes en korte venijnige hellingen; het is erg zwaar, mijn benen doen pijn en ik wissel wandelen en hardlopen af. Langzaam komen mijn krachten terug en vind ik een goed tempo. Ik sluit aan bij een vrouw met het categorienummer 55 jaar op haar kuit; ze gaat me daar toch hard!
Dan volgt het dalende gedeelte met passages over boomstammen en door drooggevallen rivieren: een waar genot!
De laatste klim: een muur op de weg die aankondigt dat er nog 2 km te gaan zijn. Ik bedwing hem op wilskracht en zet daarna snel de afdaling in die volgt en naar het strand leidt. Daar hoor ik Arnaud me aanmoedigen, dus versnel ik nog meer. Het zand, de zee, de laatste kilometer. Alles raast door mijn hoofd, mijn benen zetten zich vanzelf in beweging. Op het laatste rechte stuk naar de finishboog hef ik mijn armen op, blij met mijn wedstrijd en trots dat ik alles heb gegeven; daarmee komt ook een einde aan een lang seizoen!
Ik stort in van uitputting en de tranen rollen vanzelf!
Tijd van 4.02 uur. 11e van de 17 in mijn categorie, die sterk bezet was, en een mooie 76e plaats op 240 in het algemene klassement.

Een enorme emotie toen Arnaud Taurelle me zijn overwinning in zijn leeftijdscategorie aankondigde. Bovendien zette hij de beste prestatie bij de amateurs neer en behaalde hij de 15e plaats bij de profs.
Machine 😗❤❤

Dank aan iedereen die ons van de andere kant van de wereld heeft gesteund, aan iedereen die in ons geloofde.
Dank aan onze sponsors, zonder wie dit niet mogelijk was geweest: Médicryo voor de geweldige cryotherapiesessies met ijs!
Nutri-Bay.com voor het voedingspakket dat ons tijdens de wedstrijden vleugels gaf
GetUp Nancy voor de sessies in het centrum en het bedrukken van de wielershirts
@MAIF
Dijon Singletrack

Nog een klein woordje voor alle mouflons die een knotsgekke wedstrijd hebben gelopen, en in het bijzonder voor mijn Pauline Aigon, die ons een prachtige derde plaats bezorgt in dezelfde categorie als ik 😗😗